Maak kennis met de doktersassistenten

Yvonne de Winter en Raymond Spaan zijn de stem achter de telefoonlijn van het team Seksuele Gezondheid. Nu ze nieuwe taken erbij hebben gekregen, is het tijd voor een gesprek.

Iemand zei ooit jullie zijn de poortwachters en dat vind ik wel mooi.

Beiden vallen met de deur in huis als we voor een gesprek bij elkaar zijn, want thuiswerken is voor hen ook de norm. Eén op kantoor en één thuis. “Elke dag is het telefonische spreekuur vol”, zegt Raymond direct. “Iemand zei ooit jullie zijn de poortwachters en dat vind ik wel mooi.” Het telefonisch spreekuur is 5 dagen in de week van 10.00 tot 12.30 uur en het gesprek is gemiddeld 5 minuten. De gesprekken lopen zeer uiteen. Daarover later meer.

Dat hun werk belangrijk is, wordt duidelijk. Want sommigen durven niet te praten over geslachtsziekten met bekenden en ook niet met een huisarts. Raymond doet dit werk nu 6 jaar: “Niet iedereen kan voor een soa-test bij ons komen. We zijn er alleen voor de risicogroepen. Dat zijn onder andere mannen die seks met mannen hebben en jongeren tot en met 24 jaar. We moeten echt de hoog risico cliënten eruit filteren, zo druk is het”.
“Als ik een jongere aan de telefoon heb van 14 of 15 jaar die geen anticonceptie heeft gebruikt, dan heeft dat extra mijn aandacht en vraag ik om langs te komen”, vertelt Raymond. “En als er sprake is van seksueel geweld”, vult Yvonne aan. Waarop Raymond reageert met: “Of een condoomklapper.” Beiden lachen om het woord dat bij hen in het jargon gebruikt wordt. Yvonne die het werk nu 3 jaar doet blikt nog even terug op het jargon. “Ik had toen ik hier pas werkte iemand aan de lijn en die had het beer gedaan.” Raymond lacht: “Bare in het Engels, dat is zonder condoom.” Raymond vervolgt: “Wij gaan in het telefoongesprek recht op het doel af. We zijn heel direct. Ik vraag dan ook door. Ik heb het niet over oraal of anaal. Gewoon duidelijk.” Yvonne: “Ik had iemand aan de lijn die zei dat hij het zo fijn vond met ons te praten, want jullie hebben alles al een keer gehoord.” 
“We verwijzen natuurlijk ook door naar de huisarts, maar niet iedereen wil dat. Sommigen hebben geen goede relatie met hun huisarts, of vinden het een moeilijk onderwerp om met de huisarts te bespreken. Maar ook vinden veel mensen het te duur, want een lab-onderzoek gaat van je eigen risico af, vertelt Yvonne. “Zelfs met klachten als een druiper willen cliënten een paar weken wachten als we vol zitten in onze spreekuren. Terwijl je hiervoor toch snel behandeld moet worden.”

We ontvangen cliënten voor bloedafname, urinetesten en vaccinaties

Sinds vorig jaar zomer zijn de videoconsulten ingevoerd. Na een dergelijk consult door verpleegkundigen, zijn de doktersassistenten degenen die de cliënten ontvangen bij de GGD voor bloedafname, urinetesten, swab-afname en bijvoorbeeld vaccineren tegen hepatitis B.  Yvonne: “Voor ons is dat heel leuk werk. Het is een aanvulling op je vak en je ziet de mensen. Sommigen zeggen dat ook, ‘zien we elkaar ook eens’.”

Raymond bevestigt dat het een mooie uitbreiding is van taken. Naast deze uitbreiding hoort ook een hele administratie. Alles wordt geregistreerd. “We gaan heel vertrouwelijk om met alle gegevens en onze functie. Dat hoort er bij.”

We praten nog even verder. Duidelijk is dat ze het reuze naar hun zin hebben en dat de uitbreiding van verpleegtechnische handelingen een meerwaarde is in hun functie als doktersassistente. Ze zijn beiden geknipt voor het vak; serieus, geen blad voor de mond en vertrouwelijk in alles wat ze doen en meemaken. Een mooi team.

Voeg toe aan selectie